Glukozamina stymuluje wytwarzanie wszelkich elementów, potrzebnych do naprawy oraz produkcji tkanki chrzestnej. Gdy organizm człowieka się zużywa, produkuje coraz mniej glukozaminy, a w związku z tym - możliwość stawów do odnowy jest coraz mniejsza. Co więcej, wraz z wiekiem spada ilość wytwarzanej mazi w torebkach stawowych, przez co ruchomość stawów jest mniejsza i wywołuje przypadłości bólowe.
W takim przypadku u starszych osób celowa może się stać glukozamina na stawy. Jest ona skuteczniejsza w uśmierzaniu bólu, towarzyszącego chorobie zwyrodnieniowej stawów, niż niesterydowe leki przeciwzapalne (NLPZ), takie jak ibuprofen. Wprawdzie niesterydowe preparaty przeciwzapalne mają tę przewagę, że działają niemal od razu po przyjęciu, tymczasem preparaty, zawierające glukozaminę zaczynają działać dopiero po kilku tygodniach.
Na dodatek, przyjmując leki, posiadające ten związek chemiczny, trzeba dokładnie przestrzegać maksymalnej dobowej dawki. Jej przedawkowanie może przyczynić się do kłopotów trawiennych, na przykład do pojawienia się biegunki, a także mdłości oraz wymioty. Nie poleca się wykorzystywania ich u ludzi chorych na cukrzycę, gdyż są w stanie doprowadzić do większych wahań poziomu insuliny we krwi.
Jak dowodzą liczne naukowe doświadczenia kliniczne, nienasycone kwasy tłuszczowe pomagają zapobiegać wynikaniu wielu chorób oraz pomagają zmniejszać przejawy wielu schorzeń. Osoby, które zapadają na te choroby lub są w grupie zwiększonego ryzyka zachorowania na nie, mogą zażywać